Soft senses, hard reset
Dit najaar presenteert Body of Art/Annemijn Rijk: Vertical Blue, een immersieve performance; een horizonloze, blauwe wereld waarin je samen met dansers, licht, muziek en een langzaam veranderende omgeving een freedive maakt.
In een wereld waarin de overactieve menselijke beheersdrift ons de illusie van controle opdringt, kan het leven soms gevaarlijk uit de hoek komen. Golven komen en gaan. Rouw, geluk, de nasleep van een gebroken hart, een gemiste kans, een geboren kind. Het leven overdonderd. De neiging om zowel de wereld om ons heen als onze binnenwereld te willen controleren, in een poging om te gaan met overweldigende gevoelens en ervaringen, maakt ons weerbarstig. De big clash, met onze omgeving, anderen en onszelf lijkt onvermijdelijk.
In Vertical Blue slaat de golf om, worden we overspoeld, en laten we ons meevoeren door de onderstroom. We vallen diep de oceaan in, de adem ingehouden, maar het lichaam zacht. Klanken trillen voelbaar, performers zweten zich de diepte in, de omgeving transformeert tot een ongrijpbaar perspectief. De wereld spreekt, de zintuigen luisteren.
Na The Lab (Body of Art, 2025) waarin bezoekers afstand deden van de pijlers waarop we ons als mens navigeren en voortbewegen, is het nu tijd om te onderzoeken welke sensaties, inzichten en blinde vlekken er in het diepe onbekende om vragen uitgelicht te worden. Daarvoor gaan we diep duiken en alles loslaten. Niet uit onverschilligheid, maar om onze handen, ogen en gedachten te openen voor dat wat niet vastgehouden of gecontroleerd kan worden. We stevenen af op een harde reset. Om vervolgens gezamenlijk een alternatief antwoord op een overdonderende wereld te vormen.
The act of surrender.
We better get ready.
Waar gaan we heen?
Het werk is een reactie op de wereld om ons heen, waarin controle, efficiëntie, beheersing en de-humanisering ons mensbeeld lijken te kleuren. Middels schoonheid en overdondering, de waarneming, het lichaam en het geven van ruimte aan dat wat nu wil resoneren, vormt Vertical Blue een antidotum in de verhardende, accelererende wereld van vandaag.
Wat als we de extreme druk van de dreigende wereld om ons heen eens voelen, in plaats van dat we blijven proberen eraan te ontsnappen, het te verstoppen, doven, op te lossen, onwaar te verklaren, of proberen het te slim af te zijn? Wat als controle ons niet redt, maar ons belemmert te voelen wat we eigenlijk al weten? Wat als we niet harder vechten, maar zachter worden?
In een wereld waarin dat wat ons altijd overeind hield, onszelf en onze omgeving niet langer dient, maar juist beschadigd, doet Vertical Blue een radicaal ander voorstel: Wat als onze reactie op crisis niet is om te vechten, te wapenen, te overmeesteren, maar om te luisteren, onszelf over te geven, wederkerigheid te creëren, en opnieuw af te stemmen?
Credits
Artistieke leiding, choreografie, concept: Annemijn Rijk
Performers: Noemi Calzavara, Teresa Avino, Sana Sanaki, Matilde Çobanli
Scenografie: Theun Mosk
Lichtontwerp: Wout Panis
Compositie en muziek: Aura Bouw
Kostuumontwerp: Annemarije van Harten
Technisch producent: Cedric van Daalen – Stage-Mate
Marketing, PR en communicatie: Marieke Josselet
Zakelijke leiding: Milou Vogels.
Co-productie: Schweigman&
Vertical Blue is mede mogelijk gemaakt door Fonds Podiumkunsten, de Gemeente Tilburg, De Gemeente Breda, Provincie Noord-Brabant en Stichting Icke-Lemmens.
Lees Soft senses – hard reset, een essay van Annemijn Rijk en het fundament van Vertical Blue. Ook hier te downloaden in PDF.